random
Biomedische aanpak
ME/CVS is een complexe neurologische-immunologische aandoening. Daarbij staat een biomedische aanpak centraal. Er bestaat dan wel geen eenduidige curatieve behandeling, maar op maat van de patiënt kunnen zoveel mogelijk de talrijke afwijkingen verantwoordelijk voor de klachten behandeld worden. Deze bestaat onder andere uit het bestrijden van infecties, het normaliseren van het afweersysteem, regulering van de darmflora, etc.

Subonderwerpen:  · Dieet - voeding | · Slaap reguleren | · Supplementen | · Immunologisch (infecties)
·Pijnstillers

Informatie volgt nog.


Gezien ME/CVS-patiënten vaak te kampen hebben met allerei spier-en gewrichtspijn, kan gebruik gemaakt worden van pijnstillers om de pijn te verzachten. Er bestaan verschillende soorten pijnstillers naargelang de graad van pijn.

    vrijdag, 18 februari, 2000
·Chelatietherapie (zware metalen)

Verwijderen van zware metalen uit het lichaam door de intraveneuze toediening van Zink (Zn) en Dimaval (DMPS).


Een zachtere methode bestaat uit HMP, heavy metal protect.

    zondag, 19 november, 2006
·Probiotica
Informatie hierover volgt nog.    zondag, 19 november, 2006
·Acclydine

Een van de theorieen over ME is dat er een tekort aan het groeihormoon IGF-1 (Insuline-Like-Growth Factor 1) zou zijn ontstaan. Dit tekort zou andere stoffen blokeren die belangrijk zijn voor het immuunsysteem en dat zou leiden tot ME. Tevens leidt een gebrek aan IGF-1 tot een verminderde stofwisseling wat extra vermoeidheidsklachten kan geven. Waarom mensen met ME/CVS een tekort hebben aan IGF-1 is onbekend.

Door het gebruik van Acclydine probeert men de produktie van IGF-1 te verhogen om zo het immuunsysteem weet beter te doen werken en het lichaam meer energie krijgt. Het schijnt een nogal krachtig middel te zijn en wordt gecombineerd met koolhydraatrijke voeding en middelen om de acclydine-werking te bevorderen.. Indien er verbetering optreed in de ME-klachten, is het belangrijk om de verslechterde conditie langzaam te gaan opbouwen. "Mensen moeten weer in beweging komen. Want op een gegeven moment is de verzwakking van de algehele conditie voelbaarder dan de ziekte zelf."

Acclydine kan beter niet gebruik worden als er geen gebrek aan groeihormoon is. Het is dus belangrijk eerst daarop getest te worden. Hierbij worden de hoeveelheden van twee stoffen gemeten: IGF-1 (Insuline-Like-Growth Factor 1) en IGF-BP3 (Insuline-like-Growth Factor Binding Proteine 3). Vervolgens wordt de verhouding tussen deze twee stoffen berekend. Indien de waarde ie daaruit volgt hoger is dan 4.5, dan bestaat de kans dat je beter wordt als je de acclydinekuur volgt. Daarnaast moeten infecties uitgesloten worden, anders zou acclydine niet aanslaan.

Er kan geen garantie gegeven worden dat het middel daadwerkelijk aanslaat. Verder is het zo dat sommigen na een kuur kunnen stoppen en sommigen het lange tijd moeten blijven gebruiken. Zover ik heb kunnen nagaan moet de acclydine en bijbehorende preparaten zelf gekocht worden, waarschijnlijk worden deze dus niet door het ziekenfonds vergoed! De testst en begeleiding kan via de huisarts of specialist indien die er achter kan staan..

Voor meer informatie over acclydine, klik hier. Voor meer uitleg, klik hier.

    vrijdag, 13 januari, 2006