Ver ver weg in een sprookjesachtig land

Wordt er mij toegereikt een vredelievende hand

Het lijkt zo aanlokkelijk om met hem mee te gaan

Wanneer je in geen maanden meer normaal op je benen kan staan

De verleiding is groot het leven te verlaten

Is het de bedoeling dat je met deze ziekte  de wereld met de dag meer gaat haten

De wereld met mensen vol ongeloof in mijn ziek zijn

Het doet zo vreselijk veel pijn

Nooit gedacht dat er echt daadwerkelijk zo`n ander persoon uit zou komen

Zo sloom vermoeid verward en negatief

Wat heb ik nog lief?

Mijn fantastische man en geweldige kinderen daar doe ik het voor

Daarom pak ik de hand niet en ga ik toch door.

Maar soms of iets vaker dan dat, denk ik ...ja ik ga met je mee

Naar het mooie dromenland daar ben ik vast tevree

Mijn ziekte laat ik met mijn lijf dan uiteraard hier

Zodat ik weer met volle energie geniet

En mijn geliefde mijn schuldgevoelens niet meer ziet

Dat ook zij weer met geluk verder kunnen leven

En zij mij en ik hun die rust kan geven.

Toch is mijn besluit om nog soms als ze er zijn, blij te worden van de kleine dingen

En nog eventjes het leventje uit te zingen

Wij worden gewoon saampies oud dat is ons doel

En daar ga ik graag nog een aantal jaren voor op mijn smoel.

Lein