DEFINITIE ME/CVS – CRITERIA

1. WHO - erkenning ziekte
2. ME-criteria (Ramsay, 1988) (Basis)
3. CDC-criteria (Holmes et al., 1988) (Chronische vermoeidheid +)
4. Herziene CDC-criteria (Fukuda et al., 1994) (Chronische vermoeidheid +)
5. Canadese criteria (Carruthers et al., 2003) (ME/CVS, Terug naar de basis)
6. CDC-criteria (Reeves, 2005) (chronische vermoeidheid)
7. Nightingale-definitie (Hyde, 2006) (ME versus CVS)
8. Pediatrische criteria (Jason et al., 2006, 2008) (Terug naar de basis)
9. ME: Internationale Consensus Criteria (Carruthers et al., 2011) (ME, geen CVS) (Terug naar de basis)

De basis voor een goede definitie voor ME werd gelegd door Ramsay. De meest relevante klinische diagnosecriteria zijn momenteel de Canadese richtlijnen met als opvolger de Internationale Consensus Criteria voor ME en de Hyde-criteria. Deze wetenschappelijke criteria maken gebruik van duidelijke objectieve maatstaven die uit lichamelijk onderzoek verkregen worden. Dus niet de subjectieve symptomen van de patiënt die centraal staan in de Holmes, Fukuda of Reeves-criteria die een vergaarbakdiagnose creëren.
 

TESTEN ALS HULP BIJ DE DIAGNOSE ME/CVS

Neurologische afwijkingen vaststellen

1. SPECT en xenon SPECT scan van de hersenen
2. MRI scan van de hersenen
3. PET scan
4. Neuropsychologische testen
5. EEG en QEEG
6. Neurologisch onderzoek en Romberg test
7. 24u holter monitor
8. Tilt table test

Immunologische afwijkingen vaststellen

1. Testen van het immuunsysteem
2. R-Nase L
3. Erytrocyten Sedimentatiesnelheid (ESR)
4. Insuline levels en glucose-intolerantietest
5. Zware metalen

Intestinale disfuncties vaststellen

1. Ademtesten
2. Scintigrafie
3. Bloedtesten
4. Neurotoxische metabolietentesten (H₂S-urinetest)
5. Faecale microbiële analyse

1. Schildklierafwijkingen
2. Groeihormoontekort
3. Prolactine
4. Cortisol